Το Πάρκο «Οδυσσέας» που σχεδιάζεται για το Φάληρο (ΦΩΤΟ)

Με το ιστορικό υποβρύχιο «Πρωτεύς» να είναι πλέον ανοιχτό στο κοινό, καταγράφεται το πρώτο ορατό δημόσιο ορόσημο στη σταδιακή υλοποίηση του έργου «Οδυσσέας – Οι Έλληνες και η Θάλασσα», του Πάρκου Ναυτικής Παράδοσης που σχεδιάζεται στην περιοχή του Φαλήρου.

Το παραλιακό μέτωπο του Φαλήρου αλλάζει ξανά, με νέα έργα. Εκτός από την ανάπλαση της περιοχής από το ΣΕΦ μέχρι το Πάρκο του Ιδρύματος Νιάρχος, έχουμε σε εξέλιξη και το Πάρκο Ναυτικής Παράδοσης με το έργο «Οδυσσέας – Οι Έλληνες και η Θάλασσα» που είναι ουσιαστικά ένα διαδραστικό μουσείο που θα θυμίζει σκάφος, αλλά σε μια φουτουριστική εκδοχή του

Δεν είναι απλώς ένα μουσείο

Συγκεκριμένα, το έργο των TPA / Θύμιος Παπαγιάννης & Συνεργάτες, το οποίο απέσπασε το Α΄ Βραβείο σε κλειστό αρχιτεκτονικό διαγωνισμό το 2021 και υλοποιείται με την υποστήριξη της Cyclops ΑΜΚΕ, «δίνει χωρική μορφή σε ένα μακρόχρονο όραμα: τη δημιουργία ενός πολυλειτουργικού πολιτιστικού προορισμού αφιερωμένου στη ζωντανή ναυτική κληρονομιά της Ελλάδας και στη διαχρονική σχέση του ελληνικού πολιτισμού με τη θάλασσα», όπως εξηγούν οι δημιουργοί.

Μια πλώρη πλοίου που κοιτά προς την Ακρόπολη

«Το έργο συλλαμβάνεται ως κάτι ευρύτερο από ένα μουσείο. Σχεδιάζεται ως μια δημόσια διαδρομή μέσα από τη μνήμη, τη μαστορική γνώση, τη μάθηση και τη ναυτική εμπειρία. Η αρχιτεκτονική του σύνθεση βασίζεται σε τρεις κεντρικές αρχές: τη σύνδεση του Πάρκου με την πόλη, την οργανική σχέση του κτιρίου με το ανοιχτό τοπίο και τη συμβολική διάσταση του ταξιδιού. 

Το κεντρικό κτίριο, με την τριγωνική κάτοψη και τους κεκλιμένους όγκους του, παραπέμπει στην πλώρη πλοίου. Στην καρδιά του, ένα κεντρικό αίθριο φιλοξενεί ένα ξύλινο σκαρί, ανακαλώντας συμβολικά το πλοίο του Οδυσσέα, ενώ μια σπειροειδής διαδρομή οδηγεί τους επισκέπτες προς το δώμα-κατάστρωμα, ανοίγοντας θέες προς τον Σαρωνικό, τη Σαλαμίνα και την Ακρόπολη», εξηγεί η αρχιτεκτοβική ομάδα

Περσίδες βιοκλιματικές που θυμίζουν τις ξύλινες σανίδες ενός σκάφους

Το διπλό κέλυφος του κτιρίου, σχεδιασμένο με σύστημα ρυθμιζόμενων περσίδων, παραπέμπει στις ξύλινες σανίδες ενός σκάφους. Λειτουργεί ως κλιματικό φίλτρο, προσδίδοντας κίνηση και ρευστότητα στις όψεις, ενώ ενισχύει τόσο τη βιοκλιματική ταυτότητα του έργου όσο και τη χωρική εμπειρία ενός ταξιδιού.

«Ένα μικρότερο υπόσκαφο κτίριο, σχεδιασμένο ως παραδοσιακό καρνάγιο, ολοκληρώνει την εμπειρία του επισκέπτη. Αφιερωμένο στην τέχνη της ναυπηγικής, προορίζεται να λειτουργήσει ως τόπος εκπαίδευσης και μετάδοσης γνώσης, όπου οι επισκέπτες θα μπορούν να παρακολουθούν την κατασκευή και τη συντήρηση παραδοσιακών ξύλινων σκαφών», καταλήγουν οι ίδιοι.

Με τον «Πρωτέα» να έχει πλέον ενεργό ρόλο στον χώρο του μελλοντικού Πάρκου, το ευρύτερο όραμα αρχίζει να αποκτά απτή δημόσια παρουσία: ένα πολιτιστικό τοπίο όπου η αρχιτεκτονική, η ναυτική μνήμη, η μαστορική γνώση, ο δημόσιος χώρος και η θάλασσα τίθενται σε διάλογο.